مدتی بود که وبلاگ های مینیمالیست ها رو یک طرفه تو
دارکوب لینک می کردم و تو گوگل ریدرم می خوندمشون. امروز تصمیم گرفتم ازشون دعوت کنم تا اون ها هم دارکوب رو لینک کنن و به این شکل دارکوب رو منتشر کنم.
انتظار هم نمی شه داشت که همه قبول کنن. به هر حال هر کسی برای خودش مرام و منشی داره. بعضی ها از دارکوب خوششون اومد و قبول کردند. بعضی ها مرام گذاشتند و قبول کردند. بعضی ها هم خیلی محترمانه این تقاضا رو رد کردن.
اما یکی از همین دوستان تو بخشی از جوابش گفت "خوب و روون می نویسی و بعضی هاش به دلم چسبید. اما خیلی رنگ و بوی سیاست می ده نوشته هات".
من چندان اهل سیاست نیستم. از فلسفه و ادبیات به مراتب بیشتر لذت می برم. داستان و رمان می خونم و گاهی داستان هایی کوتاه می نویسم و تو
سنگی بر گوری منتشر می کنم. اما از بعد از انتخابات شدیدا درگیر سیاست شدم. نه تنها من بلکه خیلی کسانی که باهاشون نشست و برخاست داشتم رو دور و برم می بینم که مثل من و شاید خییلی عمیق تر از من درگیر سیاست شدن. من از خرداد تا به حال بیشتر کتاب های تاریخی می خونم. فیلم های اجتماعی بیشتر می بینم. اکثرا وبلاگ های سیاسی می خونم. مدت خیلی زیادیه که داستان ننوشتم و داستان نخوندم. این مورد علاقه ی من نیست.
از گفته ی دختر مخملباف که گفته "این هنرمندها نیستن که وارد سیاست شدن، این سیاست که وارد زندگی هنرمندها شده" کمک می گیرم و می گم : این ما مردم عادی نیستیم که وارد سیاست شدیم. این سیاسته که زندگی عادی ما رو بهم ریخته. ما سرمون به کار خودمون گرم بود. غم ها و شادی ها خودمون و دغدغه های خودمون رو داشتیم. حتی روزنامه هم نمی خوندیم. افسار شتر سیاست رو به دست سیاسیون داده بودیم. اما اون ها شتربان خوبی نبودن. شتر رم کرد و زندگی ما رو بهم ریخت. ما از این شتر فرار نمی کنیم. سعی و صبر می کنیم تا این شتر باز آروم شه. اون وقت ما هم آروم آروم به زندگی مورد علاقه ی خودمون برمی گردیم.
برداشت من این بود که زیاد از دنیای سیاست خبر نداشتی
سوالی که برام ایجاد شده اینه که اگر ایقدر از دنیای سیاست دور بودی پس چطور بعد از انتخابات اینقدر روی انتخابت اصرار داری؟
مگه به عالم سیاست آشنایی؟
به قولی سیاست پدر و مادر نداره
انگلیسی ها هم میگن: سیاست شغل کثیفیه
من نمیگم اشتباه فکر میکنی، من میگم آدم تا خودش قانع نشه نمیتونه بقیه رو قانع کنه