جمعه، بعد از مدت‌ها فرصت شد تا بشینم پای برنامه‌ی "سینما چهار". برای دیدن این برنامه مجبور شدم در برابر خواسته‌ی پدرم برای عوض کردن شبکه و رفتن به سراغ اخبار مقاومت کنم. این هفته فیلم Host (میزبان) محصوی سال ۲۰۰۶ کره جنوبی که فیلمی از نوع فیلم‌های "هیولایی" بود موضوع این برنامه بود.

تو بخشی از این فیلم دختری حدودا ۱۲ ساله از مدرسه به خونه بر‌می‌گرده و در ضمن صحبت با پدرش موبایلش رو از جیبش درمی‌آره. به پدرش نشون می‌ده و می‌گه که این موبایل قدیمیه و به درد نمی‌خوره و همه‌ی همکلاسی‌هاش مدا‌ل‌های جدیدتر و بهتری دارن. پدرش هم پول‌هایی رو به دختر نشون می‌ده و می‌گه که این‌ها رو برای خرید گوشی جدید کنار گذاشته.

من هیچ وقت خارج از ایران نبودم و نمی‌دونم جاهای دیگه‌ی دنیا چه جوریه.‌‌ به محض شنیدن این جمله از زبان اون دختر فوری به فکر فرو رفتم که چطور به دختر ۱۲ ساله اجازه داده می‌شه گوشیش رو با خودش به مدرسه ببره. در حالی که اینجا (تو ایران) ما تا پیش‌دانشگاهی یعنی تا سن ۱۸ سالگی حق بردن گوشی رو با خودمون به مدرسه نداریم. چطور نحوه‌ی برخورد با تکنولوژی‌های جدید آموزش داده شده که نه تنها بردن گوشی به مدرسه مزاحمتی برای آموزش ایجاد نمی‌کنه، بلکه این موضوع تبدیل به موضوعی حل شده و مورد قبول برای  خانواده‌ها، سیستم آمورشی و خود دانش‌آموزان شده؟

در مورد وضعیت آموزش و پرورش و آموزش عالی ایران همیشه سوال‌های زیادی تو ذهن من و دوستان و همکلاسانم بوده و تا جایی که دیدم این سوالات و مشابه اون تو ذهن خیلی از دانش‌آموزان و دانشجویان شکل می‌گیره و بی‌جواب می‌مونه. یکی از این سوال‌ها اینه که چرا بچه‌های ما اجازه‌ی بردن گوشی به مدرسه رو ندارن؟

اگه اتفاقی پیش اومد آیا حضور تکنولوژی نمی‌تونه کمکی کنه؟ چون ما نمی‌تونیم نحوه‌ی استفاده‌ی درست از چیزی مثل موبایل رو به بچه‌هامون یاد بدیم آیا این درسته که با قوانینی سلبی دسترسی اون‌ها رو محدود کنیم و اجازه ندیم که خودشون راه درست رو یاد بگیرن؟

نکته‌ی حالب اینجاست که در ادامه‌ی فیلم این دختر توسط هیولا روبوده می‌شه و اینجا این موبایله که به کمک دختر می‌آد تا مکانی که توش زندانی شده رو به خانواده اطلاع بده.خوبیه این فیلم اینه که کشوری رو نشون می‌ده که تلاشش برای پیشرفت رو همزمان با ما شروع کرده. بنابراین برای این مقایسه ی کوچیک نمی‌شه از این لحاظ بهانه‌ایی تراشید.

در مورد آموزش و پرورش و آموزش عالی تو پست‌های بعدی بیشتر خواهم نوشت. می‌خوام تا هنوز از این محیط‌ها دور نشدم نکاتی رو که تو ذهنم هست اینجا بازگو کنم.